Περί Κριτικής

"Κακό βιβλίο" λέει κάποιος, ή κακός πίνακας και παριστάνει ότι λέει κάτι το αντικειμενικό. Οπωσδήποτε όμως το πρόσωπο του φανερώνει ότι το λέει ευχαρίστως. Γιατί η μορφή της εκδήλωσης ξεγελά και πολύ γρήγορα περνάει σε μια προσωπική επίθεση. [...] Παντού έχει κανείς την ευκαιρία να τσακώσει γνωστούς, άγνωστους και τον εαυτό του σ' αυτή τη διαδικασία της επίκρισης. Η χαρά της αρνητικής κριτικής είναι πάντα ολοφάνερη.

Είναι μια σκληρή βάναυση χαρά, που δεν κλονίζεται με τίποτε. Η κρίση είναι κρίση όταν δίνεται με τρομερή βεβαιότητα. Δεν γνωρίζει την ηπιότητα, όπως δεν γνωρίζει και την επιφύλαξη. [..]. Η άνευ όρων και η γρήγορη κρίση είναι αυτά που ζωγραφίζονται πάνω στα χαρακτηριστικά του επικριτή σα μια ηδονή.
Σε τι συνίσταται αυτή η ηδονή; Σπρώχνουμε κάτι μακριά μας σε μια ομάδα κατώτερων ειδών, και προϋπόθεση είναι ότι εμείς οι ίδιοι ανήκουμε σε μια ομάδα καλύτερων. 

Elias Canetti, Μάζα και εξουσία, εκδ Ηριδανός σ.313