Henry James, Tο Στρίψιμο της Βίδας

-

Ξεκίνησε σαν μια εφιαλτική ιστορία φαντασμάτων, ιδωμένη με τα μάτια μιας φτωχής γκουβερνάντας, κόρης Πάστορα.

Στη πορεία της ανάγνωσης όμως, αναδύθηκε το ενδεχόμενο ότι αυτές οι ενοράσεις είναι οι δικοί της αποδιοπομπαίοι τράγοι, που τους επικαλέστηκε για να διώξει κάθε ευθύνη από τις δικές της αποτυχίες στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Ή ίσως ένα ασυνείδητο μέσο άμυνας, γέννημα της σεξουαλικής καταπίεσης, σα μια περίπτωση προβολής, για να προστατεύσει τον εαυτό της από το υπερεγώ της, ενώ συνεχίζει να βασανίζεται από τις δικές της ασυνείδητες σεξουαλικές επιθυμίες.

Τα παιδιά, μικρά και έφηβοι, ήταν και είναι το αγαπημένο μου θέμα όταν πρόκειται να επιλέξω ένα ανάγνωσμα. Και είναι η ευαισθησία κάποιων συγγραφέων που αναδεικνύει τα ανείπωτα όταν μιλάμε για τρυφερές ηλικίες και τη προβληματική της επιρροής ενηλίκων επιφορτισμένων με τη φροντίδα τους.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Το Γεγονός (2021), Σκηνοθεσία Audrey Diwan, Χρυσός Λέων στο Φεστιβάλ Βενετίας CINEMA

-
Image
«Το Γεγονός»  (2021), Σκηνοθεσία Audrey Diwan, Χρυσός Λέων στο Φεστιβάλ Βενετίας “Είχα την αρρώστια που βρίσκει μόνο γυναίκες και τις κάνει νοικοκυρές», λεει η Ανν για την εγκυμοσύνη της. Και αυτό συμβαίνει σε μια κοινωνία που καταδικάζει την επιθυμία των γυναικών, μια κοινωνία που αποδίδει στην εγκυμοσύνη τον χαρακτήρα τιμωρίας για αυτές που τολμούν να βιώσουν με ελευθερία την σεξουαλικότητά τους.  Όσο το σώμα της Ανν γίνεται  εχθρός της και «αυτό» απειλεί να συντρίψει τα όνειρά της για χειραφέτηση, η ματιά μας επικεντρώνεται πάνω της χάνοντας το σκηνικό και οριακά  γινόμαστε αυτή. Βλέπουμε τον ομφάλιο λώρο που κρέμεται από το ρημαγμένο σώμα της, τις βελόνες πλεξίματος που σκίζουν τον κόλπο της, τον διαστολέα, τις σιδερένιες βέργες στον τράχηλο, όλα με την κάμερα να στέκεται πάνω από τον ώμο της και εμάς να μπαίνουμε στη δική της ματιά. Όσο η Αν αγωνίζεται να απελευθερωθεί από το «πράγμα» που μεγαλώνει μέσα της, η ταινία ολισθαίνει αναπόφευκτα προς το σωματικό τρόμο...
Read more

Αν Αυτός Είναι ο Άνθρωπος (Se questo è un uomo), Primo Levi

-
Image
  Τα πιο έντονα αισθήματα που γνωρίζουμε, έντονα μέχρις σημείου να αφανίζουν όλα τα άλλα βιώματα, είναι αυτά του μεγάλου σωματικού πόνου, της μεγάλης πείνας και του τρόμου του θανάτου. Αυτά τα καθαρά ιδιωτικά αισθήματα στο βαθμό που εργαλοιοποιημένα κλιμακώνονται, στερούν το άτομο από την αίσθηση της πραγματικότητας, της αλήθειας, του κόσμου και των άλλων συν-ανθρώπων, καταστρέφουν τον «ενδιάμεσο χώρο» της αλληλεπίδρασης και της αμοιβαίας σχέσης του «Εγώ» με το «Εσύ», τη λεγόμενη δημόσια σφαίρα, και πλέον οι ανθρώπινες σχέσεις καταρρέουν, επέρχεται η απομόνωση. Με την εξαφάνιση της δημόσιας σφαίρας, η ίδια η ανθρώπινη φύση ρευστοποιείται. Πέρα και ανεξάρτητα απο τον μεγάλο αφανισμό της γενοκτονίας, αν κάποιος μας μίλησε για την απανθρωποποίηση του θύματος στη καρδιά του σκότους αυτός είναι ο Primo Levi στο "Se questo è un uomo"
Read more

Francesca da Rimini & Paolo malatesta στον δεύτερο κύκλο της Κόλασης του Δάντη

-
Image
Το 1318 ο Δάντης, όντας σε εξορία,  αποδέχτηκε την πρόσκληση του πρίγκιπα  Guido Novello da Polenta, ηγεμόνα της Ραβέννα, πατέρα της Francesca da Polenta που την τραγική ερωτική της ιστορία περιγράφει με ποιητικό σπαραγμό ο ποιητής στη «Θεία Κωμωδία» («Κόλαση, Άσμα Ε’, σ.73-140).  Η Francesca (αργότερα Francesca da Rimini) υπήρξε ένα διπλωματικό πιόνι στα παιχνίδια εξουσίας Ιταλών ευγενών του 13ου αιώνα. Ο πατέρας της θέλησε να κάνει ειρήνη με τον εχθρό του, τον Malatesta da Verucchio, και για να το πετύχει αυτό, αποφάσισε να σφραγίσει τη συμφωνία, παντρεύοντας την κόρη του, Francesca, σε έναν από τους γιους του Malatesta. Δυστυχώς, η επιλογή του συζύγου έπρεπε να είναι ο μεγαλύτερος γιος του, ο Giovanni, ο οποίος ήταν άφοβος στρατιώτης μεν, παραμορφωμένος δε. Αυτό έρχεται σε εμάς μέσω του παρατσούκλι του, το Sciancato, το οποίο μπορεί να σημαίνει ανάπηρος ή κουτσός.  H Francesca λοιπόν γύρω στα 1275  παντρέυεται τον Giovanni Malatesta. Στο Ρίμ...
Read more