Tennessee Williams, ο Γυάλινος Κόσμος, σκην. Γιώργος Νανούρης

 

Ο ΓΥΑΛΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (Tennessee Williams)

Σκηνοθεσία: Γιώργος Νανούρης

Διανομή: Κάτια Δανδουλάκη, Λένα Παπαληγούρα, Κωνσταντίνος Μπιμπής, Γιάννης Κουκουράκης

Γυναίκες που καταπιέζονται και καταπιέζουν ζώντας σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, παγιδευμένες σε παραδοσιακούς ρόλους φύλου, δραπετεύουν από τις δυσκολίες της ζωής καταφεύγοντας στη νοσταλγία των παιδικών αναμνήσεων ή στη φυγή μέσα από τη συλλογή καλλιτεχνικών αντικειμένων που θεωρούν πολύτιμα.

Στον «Γυάλινο κόσμο» του, ο Tennessee Williams δεν «παίζει» μόνο με το δεύτερο φύλο της πατριαρχίας. Με κατασκευασμένους από την πατριαρχία ρόλους που υπαγορεύουν στους άνδρες να είναι ανεξάρτητοι, λογικοί και ισχυροί ενώ στις γυναίκες να είναι συναισθηματικές, εξαρτημένες και αδύναμες, όποιος παραβιάσει τους προβλεπόμενους ρόλους, είτε τιμωρείται είτε πιέζεται μέχρι εξοντώσεως να τους ακολουθήσει. Κάθε αποτυχία στον άντρα συνεπάγεται ένα πλήγμα στον ανδρισμό του. Πρέπει να είναι οικονομικά ανεξάρτητος επειδή το αρσενικό θεωρείται «πάροχος» Κάθε γυναίκα είναι εξαρτημένη πλήρως από αυτόν τόσο για την κοινωνική όσο και για την οικονομική και συναισθηματική της ευημερία (ιδιαίτερα αποκαλυπτική η σκηνή όπου η Λόρα καταρρέει στο άκουσμα των αρραβώνων του Τζίμ, - μια ένδειξη ότι οι άνδρες είναι ικανοί να καταστρέψουν τις γυναίκες συναισθηματικά και να γκρεμίσουν τις ελπίδες και τα όνειρά τους).

Η παράσταση που είδαμε στη νέα Μάκρη, ήταν καλή παρόλο δόθηκε σε υπαίθριο χώρο. Εξαιρετικές οι Δανδουλάκη και η Παπαληγούρα. Ενοχλητική παραφωνία ήταν ο Τομ Ουίνγκφιλντ του Κ. Μπιμπή, που ειλικρινά δεν με συγκίνησε ούτε στο ελάχιστο η απόδοση του για τον ρόλο και ούτε καταλάβαινα γιατί σε κάθε μονόλογο έπρεπε να κουνάει τα χέρια σαν μαέστρος ή σαν παπάς στην λειτουργία της Κυριακής.