Salo, 120 Ημέρες στα Σόδομα (1975), Pier Paolo Pasolini

 

ΣΑΛΟ, 120 ΗΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΣΟΔΟΜΑ, 1975

Σενάριο, σκηνοθεσία: Pier Paolo Pasolini

Αν κάτι μας σοκάρει από την Ευρώπη του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα, δεν είναι απλά η επικράτηση του φασισμού ή εθνοσοσιαλισμού σε Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα και Γερμανία. Ήταν η καθολική στράτευση σε φασιστικά τάγματα "πολιτισμού", της νεολαίας,  παιδιών και εφήβων, κάτω από την καθοδήγηση της κρατικής προπαγάνδας, της πλειοψηφιας των εκπαιδευτών ακομα και των γονιών τους. 

Ο Παζολίνι, που γεννήθηκε και έζησε ως παιδί και τη νιότη του μέσα σε αυτή την εποχή, ίσως θα μπορούσε να φτιάξει ένα συγκινητικό δράμα. Μια ρεαλιστική απεικόνιση της τότε εποχής, οπως εκαναν αλλες ταινιες. Δεν υπήρξε όμως αυτή η πρόθεση του, μια τετοια προοπτική δεν αρκουσε στην καλλιτεχνική του ιδιοφυΐα.  Και δημιουργησε την απόλυτη σωματοποίηση του ηθικού, ψυχικού και πνευματικού βιασμού και κανιβαλισμού αυτών των νέων, εργαλοποιώντας την εικονοποίηση της ερωτικής παρέκλησης του ντε Σαντ. 

Τη σιχάθηκα αυτή την ταινία, άντεξα να τη δω μια φορά μόνο και το αίσθημα σοκ και αποστροφής στη θύμησή της δεν με εχει αφησει απο τοτε. Δεν νομίζω ότι χρειαζόταν να πετύχει κάτι περισσότερο. Και με πλήρη συνείδηση την αναγνωρίζω ως αδιαμφισβήτητο αριστούργημα.